زندگی متفاوت مادرانه؛

صبری زهرایی توشه راه همسری عاشق/ سنگینی بار زندگی بر دوش مادری که پدرانه کار می‌کند

گاهی برخی مادران و زنان طوری سخت زندگی می کنند که تنها صبر زهرایی می تواند آنها را در این مسیر کمک کند.

به گزارش خبرنگار خاورستان، بیستم جمادی الثانی ، میلاد پربرکت یگانه دردانه حضرت رسول اکرم صلوات الله و سلامه علیه ، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها است.

روزی برای پاسداشت مقام والای مادر که لطیف‌ترین گل بوستان هستی و برکت زندگی است.

مادرانی که به فرموده بزرگان دین ، بهشت زیر پای آنان است و برای پرورش فرزند و گرم نکاه داشتن کانون خانواده از دل و جان خویش مایه می گذارند.

این روز به یُمن زاد روز بانوی نمونه‌ اسلام، فاطمه زهرا (س)، روز مادر نام گرفته است. هرسال به ديدار و دست بوسي مادرانمان مي رويم و قدردان زحمات آنها هستیم اما گاهي جنس برخي از دلتنگي‌ها متفاوت می‌شود دلتنگی هایی که مادران را همیشه چشم انتظار می گذارد.

مادرشهيدي كه از سال ۱۳۷۳ انتظار آمدنش را مي كشد و هنوز در باورش نمي گنجد كه پسرش براي هميشه رفته است.

فاطمه فلاحي، مادرشهيد عباسي از دلتنگي هايش بعد از رفتن پسرش مي گويد و از آخرين مادر گفتن ها سالها گذشته است.

روز مادر ساعتی را کنار مزار فرزندم سپری می‌کنم

او كه هر سال روز مادر ساعتي را در كنار مزار فرزند شهيدش سپري مي كند مي گويد هنوز كادوهاي روز مادرش را يادگاري نگه داشته است.

وي ادامه مي‌دهد: شايد براي فرزندان خيلي از لحظه هاي كنار مادر و پدر بودن ازخاطر آنها پاك شود اما اين خاطرات مانند لوحي در قلب مادران هك مي‌شود.

اين مادرشهيد كه اكنون كمرش خميده شده مي گويد: گاهي كه كفشانم را جلوي خانه در مي آورم تا وارد شوم ناخودآگاه كفش هاي نظامي پسرم را تجسم مي كند كه واكس زده و آماده رزم است.

چشم انتظاری برای مادران تمامی ندارد

فلاحي ادامه مي دهد: درست است روزی در تقویم به نام مادر نام گذاری شده است اما بیشتر از اینکه فرزندان به فکر مادر باشند این مادر است که چشم انتظار و نگران فرزند است و این چشم انتظاری تمامی ندارد.

فاصله بیشترمی‌شود وقتی دلتنگ می شویم

او افزود: شاید بخاطر شرایط کرونا مجبور هستیم از هم فاصله بگیریم و این فاصله‌ها ما را بیشتر دلتنگ عزیزانمان کرده است اما سالها است با شهادت فرزندم از عزیزم فاصله گرفته‌ام و می دانم دور بودن خیلی سخت است وقتی دلتنگی.

این مادر شهید گفت: امیدوارم هیچ وقت بین هیچ خانواده ای خصوصا مادر و فرزندی دوری نباشد؛ محبت بین مادر و فرزند یک محبت ناگسستنی است؛ این برای فرزندان شاید یک فاصله باشد اما برای مادر خیلی سخت است.

اين روزها خيلي از مادران علاوه بر نقش مادري، نقش هاي بسياري از جمله پرستاري را برعهده دارند.

فاطمه چاجی سرپرستار بخش آي سيو بیمارستان حضرت ابوالفضل(ع) بیرجند ضمن تبریک میلاد حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها به همه مادران، گفت: مادر بودن و داشتن مسئولیت پرستاری در این روزهای کرونایی سختی کار را زیاد کرده است.

وی افزود: من دختر دو ساله دارم زمانی که شیفت شب هستم فرزندم را نمی‌بینم و زمانی که صبح از سرکار برمی‌گردم انرژی ندارم اما بچه‌ام به مادربودنم احتیاج دارد و مدام بهانه این نبودن را می‌گیرد تا زمانی که نبودم را برایش جبران کنم.

این پرستار بیرجندی خاطرنشان کرد: همیشه این نگرانی برای من وجود دارد که ناقل ویروس کرونا برای فرزندم نباشم و این مسئولیت مادرانه‌ام را دوچندان می‌کند تا بیشتر از فرزندم مراقبت کنم.

مادر بودن به اندازه پرستاری اهمیت دارد

وی در پاسخ به این‌که پرستار بودن مهم تر است یا مادربودن، گفت: این دو به یک اندازه اهمیت دارد؛ باید هر دو وظیفه را به خوبی انجام داد؛ در خانه مادر خوب و در بیمارستان پرستار خوبی باشی.

انجام وظیفه پرستاری در حین مسئولیت مادری

این مادر بیرجندی بيان كرد: گاهی ممکن است وظیفه پرستاری به خانه هم منتقل شود، زمانی که بچه‌ات مریض می‌شود باید هر دو وظیفه‌ات را در کنار هم به خوبی انجام دهی.

چاجی ضمن تاکید بر این‌که نباید مسئولیت مادری و پرستاری باهم تداخل داشته باشد، گفت: زمانی که سرکار می روم خیلی سخت است که به فکر دخترم نباشم اما سعی کردم تمرکزم بر بیماران باشد.

وی ادامه داد: زمانی که به خانه می روم باید همه غصه های بیماران و پرستاری را در بیمارستان بگذارم و به فرزندم فکر کنم.

پرستاری صبر مادرانه‌ام را زیاد کرده است

چاجی با بیان اینکه پرستاری صبرم را به عنوان مادر خیلی زیاد کرده است، گفت: بعد از به دنیا آمدن فرزندم، دلسوزیم نسبت به بیماران خصوصا بچه ها خیلی بیشتر شده است، همه بیماران کودک را فرزند خودم تلقی می کنم و دل مادر آنها را جای دل خودم می گذارم و مادرانه به آنها خدمت می کنم.

تنها پرستاري ازبيماران به پرستاران به بيمارستان خلاصه نمي‌شود، خيلي از زناني هستند كه صبورانه از همسرانشان پرستاري مي كنند مانند همسران جانبازان عزيز كشورمان.

زهرا عباسي همسرجانباز ۲۵ درصدي است كه سالها است پس از جنگ تحميلي از همسرش كه شيميايي جنگ است پرستاري مي كند و اين پرستاري را عاشقانه به دوش مي‌كشد.

او كه عاشق زندگي كردن با اين همسر است مي‌گويد: زندگي كردن با كسي كه ناخودآگاه دچار موج جنگ مي شود و خاطرات آن دوران در ذهنش مرور مي شود خيلي است اما بايد طوري زندگي را كنترل كرد فرزندان دچار لطمه نشوند.

صبرحضرت زهرا (س) را سرلوحه زندگی قرار داده ام

وي كه بي ادعا حق همسري را ادا كرده است، افزود: شايد بدترين نوع جانبازي اعصاب وشيمايي باشد از اين رو من خيلي به همسرم حق مي‌دهم كه گاهي تسلط بر خود نداشته باشد اما مي دانم بايد مانند حضرت زهرا سلام الله صبر كرد و تمام اين مسئوليت را با از خودگذشتگي به دوش كشيد.

با مرور زندگی حضرت زهرا (س) خیلی عجیب صبور می‌شوم

عباسي يادآورشد: گاهي كه از تمام اين خستگي ها كلافه مي شوم دلم مي خواهد بروم جايي كه سيره اهل بيت خصوصا حضرت زهرا سلام الله عليها را برايم بازگو كنند خيلي عجيب صبور مي‌شوم.

وی گفت: من هیچ گاه خسته نمی‌شوم و همیشه با انرژی از همسرم که افتخار من و جامعه است نگهداری می کنم و امیدوارم همه زنان سرزمینم قدردان همسران خود در همه عرصه ها باشند.

اين روزها، گاهي از مادران مسئوليت زندگي را به دوش مي كشند و فرزندان خود را سرپرستي مي‌كنند و سختی بر روی دوش نحیف این مادران بسیار سنگینی می کند.

خديجه همران يكي از آن مادراني است كه سالها است كار مي كند تا فرزندانش آرامشي در زندگي داشته باشند.

مادری که پدرانه بار زندگی را به دوش می‌کشد

او كه صاحب دو پسر و يك دختر است مي گويد: من بازنشسته دانشگاه علوم پزشكي هستم و اكنون منشي دكترم و ۳۵ سال است كار مي كنم و شبها وقتي خسته به خانه مي‌رسم دخترم به جاي همه بابا نگفتن ها به من مي گويد بابا خسته نباشي.

وي ادامه داد: من هم پدر و مادر خانه بوده ام، تمام رنج و سختي و نبودن هاي زندگي را طوري مديريت كردم كه فرزندانم حس نكنند پدري در خانه نيست.

اين مادر مي گويد: من شايد خيلي كم در زندگي روزي به نام زن معنا پيدا كرده است؛ هميشه دغدغه تامين معيشت خانواده ام را دارم.

لبخند فرزندانم خستگی روزم را رفع می‌کند

او كه مستاجر است و از اين نظر نگراني دارد، مي افزايد: همسرم چند سال پیش بر اثر بیماری سرطان جان خود را از دست داد و  تمام آرزويم ازدواج فرزندانم و تامين مسكني براي خودمان است تا از آوارگي مستاجري نجات يابيم.

همروان بيان كرد: من صبح ها پرستاري بيمار در خانه را انجام مي‌دهم و عصرها منشي دكتر هستم؛ با اين همه فشار زندگي و اقتصادي شبها زماني خستگی ام رفع مي‌شود که شاهد لبخند فرزندانم باشم.

بنابراین گزارش؛ روز مادر؛ این فرشته مهربان و زیبایمان را فراموش نکنیم؛ می‌دانیم آن طور که مادرانمان برای ما زحمت کشیده اند نمی توانیم زحمات آنها را جبران کنیم اما با قلبمان محبت آنها را حس کنیم و با زبانمان هر چند از راه دور قدردان زحمات آن‌ها باشیم.

امیدواریم خداوند به حق حضرت فاطمه الزهرا سلام الله علیها این بانوی بزرگوار همه مادران سرزمین مان را حفظ کند وسایه پر مهرشان را بر سر همه فرزندان مستدام بدارد.

انتهای پیام/ ۵