یادداشت/ مهدی کاظمی‌فرد

مدیران ضعیف و پوپولیستی با قلم‌ها و دوربین‌های سازگار

مدیرانی هم هستند که ذره ای به وظیفه ذاتی خود عمل می کنند و ده‌ها دوربین و قلم بدست آنان را همراهی می‌کنند؛ ترکیبی از مدیران رسانه‌ای با رسانه‌های اجاره‌ای، مدیرانِ فقیر، رسانه‌های فقیر، فقرِ تحلیلی، جانبداری‌های منفعتی، سکوت در قبال منافع و ندیدن مشکلات به واسطه‌های گوناگون است و وضع همین است که هست!

وقتی بدن ما آدم‌ها یک زخم کوچک شود و به موقع درمان صورت نگیرد این زخم عفونتی می شود و تمام بدن را دچار آسیب می کند و آدم را تا سرحد مرگ پیش می برد.
در مثال مناقشه نیست، اما این مثال حال و روز خراسان جنوبی است که با وجود برخی مدیران یک عفونت برای توسعه و پیشرفت استان می باشند.
نبود زیرساخت توسعه، مشکلات کشاورزی، بیکاری، عقب ماندن از توسعه، مهاجرت های اجباری، زمان بر بودنِ نامتعارفِ اجرای طرح ها و پروژه ها، کودکان و زنان کار، کارگرهای روزمزدِ دور میدان ها و… همگی نمونه هایی از این رفتارهای عفونت زایِ بر جای مانده از عملکرد همین مدیران ضعیف است که با چشم مردم دیده می شوند اما بعضی ها نمی خواهند یا نمی توانند ببینند.
خراسان جنوبی با ظرفیت و پتانسیل بالای کشاورزی، معدن، مرز، گردشگری، فرهنگی، تاریخی، هنری می تواند در اوج توسعه باشد،که نیست!
این که دلایل و عوامل این همه «نیست ها، نبودها، کمبودها و خلاءها» چه کسانی و چه چیزهایی هستند یک مساله است و این که چرا این موانع مرتفع نمی شوند یک موضوع دیگر!
یکی از عوامل نیروی انسانی یا همان مدیران پوپولیستی با دوربین ها و قلم های سازگار می باشد، علی الخصوص خطاهایی که تبعات کنونی را برای خراسان جنوبی به وجود آورده است؟!
و به طور ویژه تر؛ آن رفتارهای عفونت زای مدیران ضعیفی یا همان مدیران با شوآف و زد و بندهای سیاسی و غلام های حلقه به گوش می باشند.
زمان طویلی است که بخاطر وجود مشکلات و کمبود ها از خراسان جنوبی بخارِ یأس و ناامیدی به هوا برمی خیزد و بیش از پیش دیدمان را تار و تارتر می‌کند هر چند خیلی ها به این وضع موجود استان امیدوار هستند که آن جای بحت و مباحثه دارد.
همه می‌ دانیم که مشکلات، عقب ماندگی ها، نبود زیرساخت توسعه و… از آسمان نیامده است که بر زمین ببارد، بلکه محصول مدیریتِ ضعیف مدیرانی است که در طول این سال ها بر کرسی نشسته اند و به فکر “دو دو تا= چهارتای“ خودشان بوده اند یا مديرانی که برحسب وظیفه یک قدم بر می دارند و فکر می کنند خراسان جنوبی را گلستان کرده اند.
اگر مدیریت را “به کارگیری علم و توان مدیریتی در هماهنگی و هدایت منابع مالی یا انسانی یا هر دو، در رسیدن به هدف با حداکثر کارایی“ بدانیم، چه مقدار از مفاهیم تعریف فوق، در ذهن و ذات مدیران خراسان جنوبی در ادوار گذشته تاکنون وجود داشته یا دارد؟ و جامعه یِ رسانه ای استان، چه قدر دنبال بیرون کشیدن این مفاهیم، از مدت زمان مدیریت این مدیران بوده و هست؟!
منِ نویسنده، نه سکوتم از رضایت است، نه گفتنم از اشتیاق، اما باید به این دوران پایان داده شود. چون هیچ مدیری، مقدس نیست. در خراسان جنوبی هر مدیر آدمی است مثل ما، که بهتر می‌پوشد و راحت‌تر زندگی می کند، از حداکثر رفاهیات بهره مند است و در قبال هیچ عملکردی جز به افراد و جریان های خاص آن هم در مواقع ضروری پاسخگو نیست!
لذا در شرايط کنونی خراسان جنوبی مدیرانی هستند که جهادی و چراغ خاموش به فکر حل مشکلات می باشند، مدیرانی هم هستند که ذره ای به وظیفه ذاتی خود عمل می کنند و ده ها دوربین و قلم بدست آنان را همراهی می کنند، ترکیبی از مدیران رسانه ای با رسانه های اجاره ای، مدیرانِ فقیر، رسانه های فقیر، فقرِ تحلیلی، جانبداری های منفعتی، سکوت در قبال منافع و ندیدن مشکلات به واسطه های گوناگون است وضع همین است که هست!
لذا من که نام خبرنگار را یدک می کشم و خود را ادامه دهند راه شهید صارمی و سپهبد شهید سلیمانی می دانم باید خجالت بکشم که نوشته هایم در راه شهدا و منفعت مردم نیست، بلکه قلمم دنبال منافع شخصی، حزبی و نون به عوض دادن است، باید خجالت بکشم که شوآف رسانه ای برخی مدیران را می بینم و آن را با افتخار در راستای حل مشکلات بیان می کنم، باید خجالت بکشم که درد مردم و محرومیت استان را می بینم و می توانم بنویسم و نمی نویسم، موج سواری می کنم با هر مدیری که یار است هر جریانی که سازگار.
مهدی کاظمی‌فرد
انتهای پیام/۳