یادداشت؛

مراقب ورود مهره‌های سیاسی خاص به پارلمان‌های محلی باشیم

برخی افراد با نشست‌های شبانه سیاسی تیشه بر ریشه توسعه استان و شهر می‌زنند و در حال حاضر نیز با طایفه‌گرایی مبتنی بر سیاسی‌کاری به فکر جیب خود و حزب خود هستند و اصلا مردم برای آن‌ها مهم نیستند؛ پس باید مراقب ورود مهره‌های سیاسی به شوراهای اسلامی یا همان پارلمان‌های محلی باشیم.

به گزارش خاورستان، مهدی کاظمی‌فرد خبرنگار و فعال رسانه‌ای در یادداشتی به مناسبت شروع انتخابات ۱۴۰۰ نوشت؛ انتخابات، کلمه‌ای که از امروز زیاد به گوش همه خواهد رسید. یکی از رویدادهای مهم سال در اولین قرن جدید برگزاری دو انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا خواهد بود که هر کدام از آنها حساسیت خاص خودش را دارد.
در این سیاهه قصد دارم به موضوع مهم و حساس انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا اشاره ای داشته باشم.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، بعضاً تئوری های خاصی از نحوه ی اداره محلی کشور مطرح شد که چندان با قواعد و چهارچوب های اسلامی سازگار نبود.
تا اینکه حضرت امام خمینی (ره) بر پایه آیه قرآنی «وَأَمرُهُم شورىٰ بَينَهُم» شیوه خاصی از اداره امور محلی را ارائه کردند و توسط خُبرگان در قانون اساسی گنجانده شد، شورای اسلامی شهر و روستا که خود پارلمان محلی و مأمنی برای رسیدگی به مشکلات مردم باشد.
اصل یکصدم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هدف از تأسیس تشکیلات شوراهای شهر را، پیشبرد سریع برنامه های اجتماعی، اقتصادی، عمرانی، بهداشتی، فرهنگی، آموزشی و سایر امور رفاهی از طریق همکاری مردم با توجه به مقتضیات محلی، بیان کرده است.
مکانی که می بایست تمامی برای رفع مشکلات باشد و برنامه مهم شهری و روستایی در آن تدوین و اجرایی شود و هرگونه که اقدامی که در حوزه‌های مختلف شهر و روستا می گذرد از این محل مصوب و عملیاتی شود،نهادی که می بایست محل نظارت برای تمامی امور مردم در حوزه های مختلف باشد حال به جولانگاه سیاسی و اقتصادی برخی افراد خاص تبدیل می شود.
تصور می شود؛ مادامیکه این نهاد نظارتی، محلی برای رفع و رجوع مشکلات مردم شهر، سلامت، آموزش، حمل و نقل و این دست مباحث باشد، به اهداف ترسیم شده در قانون اساسی نزدیکتر است.
اما هرگاه شوراهای شهر محلی برای ورود مهره های سیاسی و خدای ناکرده اقتصادی که به فکر جیب خود باشند، نه تنها شهرداری ها از خدمات و مدیریت شهری فاصله می گیرند، بلکه؛ منابع بی حساب و کتاب آن ها نیز در اختیار سیاسیون قرار گرفته و ناگزیر آن ها را به محلی برای نان قرض دادن ها و تأمین ریخت و پاش های تبلیغاتی سیاسیون خواهد کرد.
و این باعث می شود که نهاد خدمات رسان شهرداری، از وظایف ذاتی خود دور شده و شبیه به یک بنگاه سیاسی عمل نماید!در نتیجه روز به روز به مشکلات مردم در حوزه ی مدیریت شهری افزوده شده و زمینه ی بروز خودسری ها و فسادها نیز فراهم گردد.
شورای شهری که باید از نیروی های کاربلد حوزه شهری باشد برخی مواقع با ورود افرادی از طیف های مختلف با نگاه های خاص وارد می شوند و در تمامی جلسات و برنامه ها و مصوبات دارای اختلافات غیر کارشناسی و منازعات شخصی و خصوصی هستند، بنابراین، منازعات اعضاء شورای شهر و عدم اتحاد ایشان، فضا را برای سوء استفاده شهرداران فراهم می آورد.
با پاگشایی و ورود برخی از مهره های وابسته به گروه های سیاسی خاص به شورای شهر و افرادی که اصلا ، نه تنها قدم مثبتی برای شهر برنداشت، بلکه شهر را سال ها به عقب بُرد و یا هم درجا مانده است.
در کنار ده ها دلیل متقن و محکم برای وضعیت موجود در شهر ها و روستا که حاصل شورا های سیاسی می باشد، یکی از دلایل اساسی و تأثیرگذار بر معادلات سیاسی و اجتماعی خراسان جنوبی و بروز مشکلات مردم، سیطره گروه خاص سیاسی است که با ریاکاری و تزویر و سوار بر جَهل جمعیتی خاص از مردم به مصادر و مناصب تصمیم ساز این استان دست پیدا کرده اند.
همان ها توانستند چند دوره با اتکاء به عوامفریبی و فضای بلامنازعه ی رقابت های انتخاباتی با سیاسی کاری، تیشه بر ریشه ی توسعه و عمران و آبادانی این خطه بزنند و هم اکنون نیز درصدد کادرسازی برای شورای ششم هستند.
نتیجه حضور این سیاسی کارانِ کم تقوا در هر جایی، به جز ویرانی و خرابی چیزی نبوده است.
همان ها که با نشست های شبانه سیاسی تیشه بر ریشه توسعه استان و شهر می زنند و در حال حاضر نیز با طایفه گرایی مبتنی بر سیاسی کاری به فکر جیب خود و حزب خود هستند و اصلا مردم برای آنها مهم نیستند پس باید مراقب ورود مهره های سیاسی به شوراهای اسلامی یا همان پارلمان های محلی باشیم.
انتهای پیام/۳